Η προετοιμασία για μια έκθεση τέχνης δεν ξεκινά την ημέρα του στησίματος. Ξεκινά πολύ νωρίτερα — μέσα από σκέψεις, δοκιμές, αλλαγές και αμέτρητες ώρες δουλειάς που συχνά δεν φαίνονται στο κοινό.
Η συμμετοχή μου στο Art Thessaloniki 2026 στο Mataroa αποτέλεσε μια ιδιαίτερα δημιουργική αλλά και απαιτητική εμπειρία. Από την επιλογή των έργων μέχρι την τελική διαμόρφωση του χώρου, κάθε λεπτομέρεια είχε τη δική της σημασία. Στόχος ήταν να δημιουργηθεί μια ατμόσφαιρα που να εκφράζει ολοκληρωμένα την ταυτότητα και την αισθητική της δουλειάς μου.
Μέρος αυτής της προετοιμασίας ήταν και η παρέμβαση στον ίδιο τον εκθεσιακό χώρο. Έβαψα τον τοίχο και δημιούργησα μια τοιχογραφία με μοτίβα εμπνευσμένα από παραδοσιακά χαλιά, συνδέοντας στοιχεία μνήμης, πολιτισμού και σύγχρονης καλλιτεχνικής έκφρασης. Τα μοτίβα λειτούργησαν όχι μόνο ως διακοσμητικό στοιχείο, αλλά και ως προέκταση των έργων, δημιουργώντας έναν ενιαίο οπτικό διάλογο μέσα στην έκθεση.
Πίσω από κάθε έργο υπήρχε μια συνεχής διαδικασία εξέλιξης: διορθώσεις, νέες ιδέες και στιγμές αναζήτησης μέχρι να υπάρξει το τελικό αποτέλεσμα. Παράλληλα, η οργάνωση και το στήσιμο της έκθεσης απαιτούσαν αφοσίωση, υπομονή και συνέπεια.
Όταν ο χώρος ολοκληρώθηκε και τα έργα βρήκαν τη θέση τους στο Mataroa, όλη αυτή η διαδικασία απέκτησε νόημα. Οι συζητήσεις με τον κόσμο, οι αντιδράσεις και οι στιγμές σύνδεσης μέσα από την τέχνη ήταν ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι της εμπειρίας.
Κάθε έκθεση κάποια στιγμή τελειώνει. Αυτό που μένει όμως είναι η διαδρομή, η εξέλιξη και η ανάγκη να συνεχίσεις να δημιουργείς. Το Art Thessaloniki 2026 ήταν για μένα όχι μόνο μια έκθεση, αλλά ένα ακόμα βήμα σε μια συνεχή καλλιτεχνική πορεία.
